Yazılar

I literally went from being a total 'if it isn't metal its shit' (with a few exceptions for a handful of non metal artists i liked) type to being relatively open minded (by my standards- I'm still not gonna start listening to electro or hip hop...)

I discovered, to name a few, the Manic Street Preachers, Radiohead, Therapy?, Reuben (and saw them live at their last london gig), The Subways, loads of 90s american alternative bands (although that was mainly from summer 2007) such as the Smashing Pumpkins, Soundgarden, Hole, L7, Temple of the Dog,Mudhoney,...etcetc. Most of these bands i knew a few songs already, but stil.... I also rediscovered Nirvana, Pearl Jam and Alice in Chains, bands I'd liked when I was 14 /15 but then ignored due to me becoming obsesses with metal.

I also finally realised The Beatles (only later era though) are actually very good (I had always presumed they were really over-rated) Not to mention properly getting into Pink Floyd rather than just listening to DSOTM and the odd track from the greatest hits cd. Getting into the Floyd also opened me up to Prog which I'm still pretty clueless about but I do know I like King Crimson and Rush...there does however seem to be alot of geeky dragons and wizards type crap in the Prog genre, which I'm pretty weary about...

Unfortunatly last year I also went through an Oasis phase for about a month (they aren't very good) and discovered alot of poor alt bands which in my Jack Daniels addled mind appealed to me such as Silverchair and worst of all ..Bush! The worst Nirvana clone of the lot for sure....

Because my brain has only got limited space in it , inevitably lots of bands I once loved I hardly listen to now at all anymore. The part of me that loved the more extreme end of thrash metal (Exodus, Sodom, Dark Angel, Destruction, Kreator etc) was basically taken out back and shot... I can't stand fast for the sake of fast music anymore. Yeh I sold out.

Other metal bands like, Pantera, Machine Head , Fear Factory, Testament, Skinlab, Trivium, Iron Maiden, Rammstein and quite a few more I still like but just no way near as much. Metal was awesome for me when I was younger and was being forced to go to school everyday which was (on the whole) unbearably shit. I'm not gonna get all snobby about it and patronise it as just angry music, obviously its much more than that and i really wish the average person wouldn't be so dickish about it..anyway..

Finally though, its got to be said that some things never change, I still listen to Metallica far too much (I like the way they have mixed things up over their career) and I got really back into Guns N' Roses and Appetite for Destruction. I also read about 200 rock bio's last year and I still hate the same music I've always hated (nme 'indy', emo, all that 80s stuff like The Smiths and of course all the crap on the x factor)

I have no idea how to end this, so I'll just say one thing I havent mentioned , The Offsprings new cd last year was fucking terrible, they were the first band that I discovered by myself and Americana was my first ever cd, and when i was 13 Ixnay was the greatest thing ever...But they really fucked that new cd up, maybe its time for me to let them go....

Nine Black Alps From Manchester...awesome grungy band. Saw them live recently and it was immense. This song is a new one. Also listen to their debut album Everything Is

By Michael Swanberg


Is the music industry dying? Is piracy killing it?


Confession time. I don’t believe the music industry is dying. Not in the least. But I had to have a catchy title to get you to read, didn’t I? Gotcha!

But seriously, what can be made of the music industry today? The industry spokespeople are all up-in-arms because the sales of CDs is declining and the sales of online purchases aren’t making up the difference. I recently had an email conversation with a friend about the current state of music and how it makes it onto our iPods.

First of all, it is my belief that the decline of CD sales is due to several factors. First, fewer top-name artists are being plugged by the recording labels. They seem to prefer a few huge names to many smaller artists. Well, who is going to buy more than one copy of a given album, unless they are giving them as gifts? Fewer top bands means fewer albums that will sell. But if they promoted more bands, then more CDs will be sold.

Next, there seems to be a severe downturn in the quality of music. Now perhaps I am just getting older, but there was a time when I liked the top 40. Then I tolerated it. Now I hate it. There’s probably less than 5 of the most popular songs that I would claim to like. And I am not an old fuddy-duddy just yet. I listen to new groups a lot, and some pretty hip stuff, if I do say so myself. Sure I still enjoy my classic rock, but there is some real good new stuff. Just not among the super-hot bands. So, the point I am making here is that the new music that makes it to our radios isn’t as good as it used to be and so the sales are declining.

A la carte purchases from the web are also having an effect on CD sales, I am sure. How many times have we bought a CD and realized that there was only one song on it we liked? Well, now days, with the advent of online purchases, you can buy just the track you want and skip the remainder of the album. And if you find such a song that you like that is surrounded by crap on the remainder of the CD, then you may be more likely to skip buying the CD.

Piracy is a factor, I am sure. I do not know how big of a factor, but I would wager that it takes a significant bite out of the sale of CDs. My friend that I was conversing with is a college professor and he takes a poll every semester on how many of his students buy CDs, how many purchase online, and there is the assumption that the none-of-the-above crowd simply pirates (this tends to be by far the largest group amongst the polled). I remember being in college. I remember money being so tight that I had to choose my value-menu items carefully. And even getting to go to a fast food joint was a treat! So I can see that young people might prefer to get things for free that they can’t really afford. And the largest bands are generally targeted toward that demographic. So, it stands to reason that if the music industry puts all their eggs in one basket, and the target of those eggs are fanatical about not paying for things, then I can see that their bottom line would be suffering.

I am not sure what the answer is, but I have some ideas. First, the industry needs to look at the direction that music is taking. With the advent of iPods and other MP3 players, a great many people are taking their entire music collection with them. There’s no need for a radio, in many cases. And the cheaper, smaller, and larger-capacity these players get, the less likely people are to seek out new music, since they can have all their favorites with them all the time.

As well, I have a feeling that high-speed communication will get cheaper and more ubiquitous to the point that personal media players will no longer need to store music; it could be streamed on-the-fly from servers on the web, either commercial or private.

So, that brings us to a new frontier in music. People aren’t listening to the radio as much, so where are they going to learn about new music? Well, that’s what the industry is going to have to come up with. Here’s an idea.

This isn’t my idea and I wish I could credit who I first heard it from, but I forgot who I heard it from. However, I remembered the idea and I think it’s brilliant. Music should be sold online for a nickel a track. That’s right, five cents.

The first thing that this does is it reduces piracy. I remember my Napster days. Yeah, I downloaded a lot of stuff back then. But I also remember that I had to grab six or seven copies of everything that I wanted because maybe then one of them would be decent. That may not be such a problem anymore since CD rippers are more sophisticated. But the point is that when you go to P2P sites, you never really know what you’re getting. Spyware and virii are big there too.

So, given the random quality at which pirated music is found, wouldn’t you pay a nickel to just download the track you want with assured quality? I mean, heck, it’s just a nickel!

But here’s the trick. A big database needs to be established that has relationships among songs. If you like this, then you’ll like these too! Some services on the web try to do this. Pandora streams songs to you based on your preferences. And there is a program, I forget the name, that scours your iTunes tracks and finds other people that have similar tastes and then tells you what they have that you don’t. Amber McArthur blogged about it, so ask her.

So, if you could buy 20 tracks for the same price as 1 track today, you may be inclined to go ahead and buy stuff willy-nilly. After all, if you don’t like it, hey, it was only a nickel! Now you’re getting exposed to many bands and songs you probably never heard of before. And you may just purchase many of these tracks.

So, how does this make the music industry money, you may ask. How does dropping prices increase profits?

Well, it’s pretty simple. Right now, the reason that the industry only promotes a limited number of bands is the fact that getting the radio play and doing the marketing takes time and money. It’s expensive. And it takes manpower. But maintaining a database of connections between songs and artists doesn’t take much money or manpower at all. It’s basically free advertisement for hundreds and thousands of other smaller groups. Sure, they can still promote their biggest names in the traditional means, but they will be getting tons of revenue almost for free (bandwidth costs only) by allowing the music file servers to promote for them. And after all, isn’t that far more effective? Wouldn’t you much rather be given a list of stuff you will probably like instead of just stuff that other people seem to like that gets blasted to you over the airwaves and your only means of showing your dislike is to change the station? Targeted advertising is far more effective than the shotgun approach.

So there it is. Those are my thoughts on how the music industry can save itself from extinction. Surely, they need to modernize or else they’ll die off and be replaced by those of us that “get it.”

Nermin, karşıdan görüp tanıdığını düşündüğü kişiden emin olmak için cesaretini toplayıp onun olduğu masaya gitmiştir ve önündeki masada oturup cep telefonuna mesaj yazdığını düşündüğü erkeğe seslenmiştir fakat sesini duyuramamıştır, aralarında sadece iki metre civarında beyaz örtülü bir masa vardır bu mesafeye rağmen masanın diğer ucundaki erkek en ufak bir duyma belirtisi göstermemiştir ama onun yanından oturan birisi erkeğin kolunu tutarak kızı göstermiştir, kafasını kaldırıp ilk önce kolunu tutan kişiye bakıp ardından karşısında duran kıza bakmıştır

Nermin : Merhaba ... (biraz bekledikten sonra tekrar ) Merhabaaa... Hu huu…


(Nermin sağ elini kaldırıp yumuşak bir sallama ve yüzünde büyük bir gülümsemeyle)
“-Merhaba” demiştir.

Erkeğin yüzünde şaşkın bir ifade oluşmuştur ve karşısındaki kızın yüzünü incelemeye ve kim olduğunu anlamaya çalışmıştır ama dik dik kıza bakması bir işe yaramamış tanıyamamıştır ardından kim olduğunu sorarcasına “Merhaba?…” demiştir

Nermin ise erkeğin yüzünü bu kadar yakından görünce içinden “evet, o” demiştir, karşısında

Nermin: (Gülerek) Tanıdın mı beni?

Kemal: (Kızın neden güldüğünü merak eder) Tanıyamadım kız tarafı mısınız?

Nermin : (Kocaman bir kahkaha atıp konuşur) Hahaha... Öyle sayılır ama benim ben, Nermin…

Kemal: Kusura bakmayın ama tanıyamadım…

(Dedikten sonra düşünür, yüzündeki şaşkın ifadeyi bozmadan tanıması gereken hayatına giren bütün Nermin’leri düşünür ama o kadar fazla değildir bir tanesi küçükken aynı sokaktaki komşusu Nermin abla bir tanesi de beş-altı sene önce beraber olduğu kız arkadaşı Nermin, karşılaştırma yapar ve karşısındaki Nermin ablasına nazaran daha genç olduğu için eski kız arkadaşı olduğuna karar verir.)

Nermin : (Kemal’in söylediğini ağzını yamultarak dalga geçercesine tekrar eder) “Pardon ama tanıyamadım”… Nasıl tanımazsın? Ben Nermin…

Kemal: (gülümseyerek) Tamam, tamam… Nermin sö se tergmin (*sa se termine fransızca). Diyerek dalga geçer ardından ayağa kalkıp “Gelsene otur buraya” diyerek yanındaki boş sandalyeyi gösterir,

Nermin, Kemal’in yanına gelip elini uzatmıştır, Kemal, Nermin’in elini sıkmış ama öpüp öpmeme konusunda kararsız kalmıştır çünkü daha önce hiç eski bir sevgilisiyle karşılaşmamıştır, görse bile görmemezlikten gelmiştir hatta arkasından seslenseler bile duymazlıktan gelmiştir bu yüzden kararını öpmemekten yana kullanıp sandalyesine oturmuştur. Nermin’de bu davranışını normal karşılamış ve yanına oturmuştur

Nermin : (Yüzündeki gülümsemeyi bozmayıp) N’aber?

Kemal : (Ciddi bir tavırla) İyilik senden n’aber?

Nermin : İyilik n’olsun işte… Bir saattir uzaktan sana bakıyordum, bir ara göz göze geldik sen olabileceğini düşündüm…

Kemal : (sözünü keser) Vay be! nasıl tanıdın?

Nermin : Ben sen miyim? Tanırım ben..

Kemal : Ama sen çok değişmişsin benim bir suçum yok

Nermin : Evet, biraz makyaj değiştiriyor kadınları

Kemal : Ama sen baya değişmişsin

Nermin : Ne bakımdan?

Kemal: Ne bileyim daha kadınsı olmuşsun sanki (güler)

Nermin : (Yüzünü buruşturup) ÖÖfff.. Saçmalama be!!

Kemal: (Gülerek) Ben iyi bir şey söyledim yaaa.. Niye kızdın?

Nermin : Ne işin var bu düğünde?

Kemal: (Alaycı bir tavırla) Pardon yaa gelmekte hata ettim...(Güler) arkadaşımın düğünü bu



Nermin : Benim de arkadaşımın düğünü.

Kemal: Sema senin arkadaşın mı?

Nermin : Evet aynı bankada çalışıyoruz, Sema seninde mi arkadaşın?

Kemal : Hayır ben erkek tarafıyım İlhan benim arkadaşım.

Nermin : Ne kadar ilginç, yıllar sonra karşılaştığımız yer bir düğün. (gülümser)

Kemal: Bir muhasebeciyle bir bankacının bulaşabileceği en son yer düğündür herhalde, bir ilki başardık, ben Sema’yı tanırım hiç senden bahsetmedi, gerçi şirkette şirret bir kız var demişti o sen olabilir misin?

Nermin : (Kaşlarını çatarak) Sence?

Kemal : (iki elini de kaldırarak) Tamam öldürme beni, bence o sen olmazsın. (masasındaki limonataya uzanarak ) sana limonata ısmarlamamı ister misin?

Nermin : Yok… Sağol ben almayayım.

Kemal : (Bardağı kaldırıp) İyi, sen bilirisin (içer ve boş bardağı masanın üstüne bırakır) Ahhh… Güzelmiş

Nermin : (Etrafına bakarak) Buraya birisiyle mi geldin?

Kemal: Evet, Gelin arabasını ben sürdüm (güler) Sen kimle geldin?

Nermin : Bankadaki diğer arkadaşlarla (kapıya bakarak) dışarı çıkalım mı? Biraz hava alalım

Kemal : (Kafasını sağa sol sallar) Olmaz, birazdan çıkarlar ben şahitlik yapacağım

Nermin : (Kemal’in elini tutar) Geliriz o zaman hadi n’olur kırma beni.

Kemal: (Ellerine bakar ve kafasını sola doğru yatırarak) İyi bari çıkalım..

Beraber dışarı çıkmışlardır, düğün salonun kapısının önünde durmuşlardır hala düğün salonuna gelen konuklara bakarlar sonra Nermin, Kemal’e bakar

Nermin: Kaç yıl geçti biz ayrılalı? Beş mi? Altı mı?

Kemal: Bu konulara hiç girmesek diyorum, havanı al içeri girelim (güler)

Nermin : Sevgilin var mı?

Kemal : (Seni ilgilendirmez demek istemiştir ama diyememiştir) Var?

Nermin : Neden burada değil?

Kemal : Gelecekti de sabah tartıştık biraz sonra vazgeçti, bende ısrar etmedim…

Nermin : (Alt dudağını ısırıp başını yere eğer ) Anladım

Kemal : (Çok ilgilenmiyormuş tavrıyla kısık bir sesle) Senin… var mı?

Nermin : (Kemal’in yüzüne bakar, başını yavaşça sağa sola sallayarak) Yok

Kemal : (Gözlerini kısıp başını geri çekerek) Hadi be! İnanmıyorum

Nermin : (Gülümseyerek) “Hadi be!” Hala böyle söylüyorsun, çok hoşuma gidiyordu bunu söylemen

Kemal: Onu boşver… (Sesini yükseltip) Senin nasıl sevgilin yok yaa? Bu kadar güzel bir kız.. (Fazla ileri gittiğini düşünüp yanlış anlaşılmamak için) Yani insani olarak ruhu güzel.. şey…

Nermin: (Gülerek) Yok… Gerçekten yok.. Yalan mı söyleyeceğim?

Kemal: (Kafasını kaşırmış gibi yapar) Şey… Hani senin bankada biri vardı ismi Sardunya mıdır, sabun mudur nedir? O, ne oldu?

Nermin : (Gözlerini kocaman açarak) Vaaaay… Neler hatırlıyorsun sen? O, sadece işten bir arkadaştı seni kıskandırmak için anlatıyordum onu.

Kemal: (Kaşlarını çatıp) Fotoğrafını bile göndermiştin maille, unutmam tabii… (Sonra başını yolun diğer tarafına çevirir

Nermin: (Onun baktığı tarafa doğru yürüyüp önüne geçer ve elini tutar) Seninle konuşmayı özlemişim

Kemal: (gülümser) Niye ki?

Nermin : Sen bambaşkasından ondan..

Kemal: (Elini çeker) Ya saçmalama kim bilir kaç kişiyle çıkmışsındır bu kadar zaman geçti… Senin gibi bir kıza bakmayacaklar öyle mi? İnanmam buna

Nermin : Tabi ki oldu bir iki tane ama bir ay bile sürmedi hep senle kıyasladım ister istemez.

Kemal : (Elini Nermin’in ağzına götürerek dudaklarını tutar)

Nermin : (Konuşmaya çalışır) Vij vij vij vij

Kemal : Bu konulardan bahsetmeyeceksen bırakacağım…

Nermin : (Susar ve tamam dercesine gözlerini kapatıp açar)

Kemal: (Dudaklarını bırakır ve duvara yaslanır) İçeri girelim mi?

Nermin : Hayır, sana birkaç soru daha sorucam

Kemal: Ne? Enginizasyon mahkemesine mi geldim yanlışlıkla, zaten düğünleri sevmiyorum birde sen sorguluyorsun beni…

Nermin : Neden sevmiyorsun?

Kemal: Bak yine soru… Çünkü bunlar aşklaban oluyorlar

Nermin : (gözlerini kısar ve gülerek) O ne be? Aşklaban mı?

Kemal: Evet, Aşklaban… Düşünsene bir sürü insanı topluyorsun bir yere, karşılarında oturan iki kişi var bütün gece onlara bakıyosun, pasta ye limonata iç, lütfen gelinle damata fıstık atmayalım, üzerlerine paralar asılıyor, onlarla geziyorlar.. Sen bankacısın, ben muhasebeci ne zaman üstüne para asıpta gezdin? dışarıda öyle gezsen sana gülmezler mi? Sonra davul, zurna, org o iğrenç sesler ve garip şarkılar, herkes oynasın diye uğraşmalar… resmen şaklabanlık yapıyorlar ama gelinle damadın tek farkı birbirlerine aşık olmaları… o zamanda aşklaban oluyor…

Nermin : (Kahkaha atar) Bizde aşklaban olacaktık nerdeyse

Kemal : Evet, nerdeyse…

Nermin : Ama senin hayalin bu değildi başka hayallerin vardı…

Kemal: Evet hala da var, onları gerçekleştirmek için uğraşıyorum

Nermin : Ya gerçekleşmezse?

Kemal: Nermin, Bunları eskidenn çok tartışmıştık sana şöyle anlatayım kaplumbağa bir yere gidiyormuş onu görenler “bu gidişle oraya 2000 yıl geçse varamazsın” demişler o da “En azından denerim, varamazsam da uğrunda ölürüm” demiş bende hayallerimi gerçekleştirinceye kadar uğraşacağım yapamasam bile ölene kadar deneyeceğim ama senle evlenseydik şu an belki iki-üç çocuğumuz vardı ve ben para kazanmak sana ve çocuklara bakmak için uğraşıyor olurdum ya da senin annene, babana, ağabeyinle uğraşıyor olurdum.

Nermin : Ya tam tersi olsaydı ben hayallerini gerçekleştirirken senin yanında olsaydım.

Kemal: O ihtimal çok düşüktü… Bak! eğer bir zaman makinam olsaydı onu geçmişe gitmek için değil geleceğe gitmek için kullanırdım ama sen şu an beni geçmişe göürüyorsun, ben pişman değilim yaptıklarımdan dolayı... Neyse… (Eliyle kapıyı göstererek) Hadi artık içeri girelim

Nermin : Sigara olsa da içsem çantamı içerde bıraktım.

Kemal: Sigara mı? Sen sigaraya mı başladın?

Nermin : Evet… Tam beş sene diyoruz, herkes değişir bu sürede

Kemal: Ben değişmedim, askerde bile başlamadım daha da başlamam.

Nermin : Kemal…

Kemal : Efendim…

Nermin : Şey… Sen…

Kemal: Ney? Ben?

Nermin: Şey… Verdiğim kitabı okudun mu?

Kemal: Hayır, senden ayrıldıktan sonra bir kere bile yüzünü açmadım kitabın, zaten sen istiyorsun diye okuyordum, kitap okumayı sevmem normalde, evde bir yerde duruyordu taşınırken ne oldu bilmiyorum

Nermin: Hııııı….Kitap okumayı sevmiyorsun ama bizle ilgili kitap yazacağını söylemiştin?

Kemal: Yazdım... Ama bende duruyor hala "seni öldürürüm öyle birşey yaparsan" demişitn (Kahkaha atar)

Nermin : (Kemal'e eşlik eder) Sinir etmiştin beni, hem ayrılalım diyordun hemde ilişkimizle ilgili kitap yazacağım diyordun...

Kemal: Peki sen benim sana yaptığım CD’yi izledin mi?

Nermin : Ya o Cd’yi açmaya çalıştım ama açılmadı, bozuktu galiba

Kemal: (Acı bir kahkaha atar) İnanmıyorum, eğer o CD’yi izleseydin neler olurdu tahmin edemiyorum…

Nermin : Çok merak ettim içinde ne var diye ama açılmadı seni de arayamadım, arama diye ısrarla söylemiştin

Kemal : İyi yapmışsın…

Nermin : Ama bir gün gerçekten sinir krizi geçirmiştim yanımda Sanem vardı ağlıyorum, kendimi tutamıyorum böyle…

Kemal: Eeee..?

Nermin : Tam arayacağım seni, dedi ki “dur bir şey söyleyeceğim”

Kemal: Hadi be!

Nermin (İşaret parmağını uzatarak) Bak yine söyledin “Hadi be” dedin (güler) “Ne söyleyeceksin? Dedim, “Eğer sen ağlarsan ve mutsuz olursan Kemal bana sevineceğini söyledi” dedi “Onu sevindirme” dedi bende öyle sakinleştim… İki yıl sonra bana itiraf etti “bu lafları söylememi Kemal istemişti, o sana iyi bakmamı istedi “ dedi

Kemal: Ne kadar saçma bir şey istemişim değil mi? Sanki sen kendine bakamayacaksın kendine…

Nermin: Ayrıldıktan sonra ne yaptın?

Kemal: (Parmağıyla büfeyi gösterir) Şuradan sana sigara alayım mı?

Nermin : Hayır! İstemiyorum

Kemal: Ya çok ciddiyim ne içiyorsun?

Nermin : Boşver alma

Kemal: (Ciğerlerindeki bütün nefesi bitirircesine nefes verir) Öhö.. Öhö.. Bir şey söyleyeyim mi? Sen beni yönlendirebilen tek kız oldun, ne senden önce ne de senden sonra başka biri bana istediğini yaptıramadı, “saçını kes” dedin kestim “Şuraya gidelim” dedin gittik “Yeni cep telefonu al kendine” dedin aldım “Şunla konuşma” dedin konuşmadım, bunu bir tek sen yapabildin bana ve ayrıldıktan sonra sanki özgürdüm ama bir tek farkla ne yapacağımı bilemedim çünkü sana çok alışmıştım ama biliyorsun ki istediğimi yapmam gerektiği için ayrıldım senden.

Nermin : Beni seviyor musun?

Kemal : (Yaslandığı duvardan kalkarak ellerini cebine koyar) Ne? Nasıl yani? Şimdi insan sevgisi var bende, nasıl desem… Eee… Çalışan bir bayansın, vergi veriyorsun, çevreye saygılısın, Atatürkçüsün, ben böle insanları severim yani… Niye sordun ki? Anlamadım

Nermin : (Kemal’in kolunu tutup sallar) Demogoji yapma

Kemal : Nermin, benim bir sevgilim var ve sen gelmeden önce ben ona mesaj yazıyordum…

Nermin: (Kemal’e sarılır ve onu dudaklarından öper) Ben seni seviyorum

(O sırada koşarak dışarı serhat çıkar ve kapının yanında onları öpüşürken görür ve şaşırır)

Serhat: (Gülerek) Oğlum nerdesin? Geliyorlar şimdi, çabuk ol biraz

Kemal: (Nermin’i kendinden uzaklaştırır ve hemen Serhat’a doğru döner) Ne?! Geliyorlar mı? (Sonra Nermin’e döner ardından tekrar Serhat’a döner ve içeri koşar)

(Serhat ve Nermin orada karşı karşıya kalmıştır )

Serhat: (Gülerek elini uzatır) Ben Serhat

(Nermin, onu görmezden gelir ve O, da hızlı adımlarla içeri girer)

so, here it is, a backstage session in Munich, Navel play "Walking The Cow" by Daniel Johnston who we had the pleasure to support last year in switzerland.
thanks!

And: ... no.

NAVEL

Navel
2009 demo
Walking The Cow
http://www.lastfm.de/music/Navel/2009+demo

O gece biblo kızın sevgilisi eve geç gelmişti, arkadaşlarının yanından ayrıldığında saat 01:00'i geçiyordu eve girer girmez banyoya girip yüzünü yıkadı ve odasına geçti, televizyonu açıp eline kumandayı aldı ve yatağına uzandı, bütün kanalları gezdi ama ilgisini çeken hiçbir şey bulamadı, cebindeki telefonu çıkardı ve açtı, telefonu kapalıydı çünkü biblo kızın onu aramasını istemiyordu bir karar vermişti ve kararının arkasında durmak istiyordu ama hala içindeki sevgiyi atamadığı için konuşunca fikrini değiştirmekten korkuyordu, telefon açıldığında arayan numaraları gördü ama içinde onun numarası yoktu sanki rahatlamışçasına bir "ohhh" çekti telefonunu yatağının yanındaki koltuğa attı televizyonu kapattı üstündekileri çıkararak yatağına yattı, ona ayrılmak istediğini söyledikten sonra ilk defa kendi başına kalmıştı ve biblo kızı düşünmekten kendini alıkoyamıyordu bugün ona söyledikleri ve onun ağlayışı gözünün önüne geliyordu, kendisiyle ilgili sevmediği şeylerden biri ayrılık takıntısıydı ayrılıklardan hoşlaıyordu, terketmek ve terkedilmek ona haz verdiğini bile düşünüyordu ama terkedilmek için uğraşması gerektiği için genelde terketmeyi tercih ediyordu, biblo kızın ısrarıyla "Mozart ve Balina" filmini almıştı beraber izlerlerken "bu çocuk sensin ben de bu kızım, ikimizde otistiğiz" demişti o gün gülmüştü ama bir benzerlik vardı rakamlara olan düşkünlüğü.. Bunu biblo kızada söylemişti, bunları düşünürken birden Biblo kızın ağlarken "Ne yaptım ben sana?" sorusu geldi aklına ona bir cevap verememişti,
"Sen hiçbir şey yapmadın, beni anladın, beni sevdin, yanımda oldun, sen herşeyi yaptın" dedi içinden... Pişmanlık etkisini gösteriyordu yavaş yavaş ve hemen bu düşünceleri kafamdan atmalıyım diyerek müzik dinlemeye karar verdi çantasının yanından mp3 playerını aldı çalıştırdı ama unuttuğu bir şey vardı çünkü o mp3 player biblo kız'ındı bir hafta önce birbirleriyle değiştirmişlerdi ikiside ayrı tür müzik dinliyordu ve birbirlerinin dinlediği şarkıları dinlemiyorlardı bu yüzden içindeki şarkıları tek tek dinletmektense mp3 playerlarını değiştirdiler. Çalan ilk şarkı onun "mutlaka dinle" diye tembih ettiği şarkıydı aklına o geldi ve güümsedi şarkıyı dinlemeye devam ederken ona melek biblosunu aldığı günü düşündü öğleden sonra işten çıkması gereken saatte çıkamamış işlerini bitirmesi gerekmişti, henüz üçüncü buluşma olacağı için kendini affettirmek adına, hediyelik eşya satan bir dükkana girip gördüğünde gerçekten ona benzettiği bir bibloyu almıştı, bu biblo ona o kadar çok benziyorduki inanamıştı. Biblo kız'ıda ilk gördüğünde açık olmuştu zaten bembeyaz yüzünde sadece kırmızı dudakları ve siyah gözleriyle öylece karşısında oturuyordu, sarı saçları güneşi kıskandırırcasına ışık saçıyordu bunlar aklına geldikçe pişmanlık seviyesi yükselmişti hemen kulağındaki kulaklıkları çıkardı ve telefonu eline aldı ve rehberde ismini ararken "Seni tanıyosam ya telefonunu açmayacaksın ya da açsanda olumlu birşey söylemeyeceksin" dedi ama telefon etmeye mecbur hissetti kendini aradığında "aradığınız numaraya şu anda ulaşılamıyor" sesini duyduğunda "beni şimdiden silmiş" dedi içinden sanrım artık hiç bir şansım yok diye ekledi... Kırdığı biblosunu tekrar yapabilmek için çok uğraşması gerektiğini anladı ve bunun için çabalamaya başlamak için dünyada yapmayı hiç sevmediği şeyi yapmaya başladı... Beklemek

O gece yatağına uzandığında odasının ışıklarıyla beraber kapattı mantığındaki ışıkları, artık odası gibi karanlıktı düşünceleride, nerdeyse duyguları körelmişti, hep hatayı kendisinde aramaktan yorulmuştu, herşeyi oluruna bırakmak düşündüğü kadar kolay değildi bu yüzden artık mantıklı davranan taraf olmaktan vazgeçmişti, hemen yanındaki çekmecenin içinde sigara paketini çıkardı, içinde sadece bir dal sigara vardı daha önce bir kaç kere elinde sigara varken uykuya dalmıştı ve üstelik birinde yorganını yakmıştı, ona "yorganını nasıl yaktın?" diye soran annesine "pire için" diye cevap vermişti, sigarasını yakarken aklına bu gelince gülümsemişti ama bu bile onun moralini düzeltmeye yetmemişti, sigarasının dumanları tavana doğru yükselirken o da tavanı bir sinama perdesi gibi görmeye başlamıştı aklındaki düşünceleri oraya yansıtıp izliyordu ama bunu bilinçsizce yaptığı için kendine kızıyordu, eline dökülen külle kendine geldi ve yastığının altındaki cep telefonuna bakıp onun aramasını istedi ama ararsa açmamaya karar vermişti, bu kararına ne kadar sadık kalacağını kestiremiyordu, hatta bir ara kendisi arayıp bildiği bütün küfürleri edip sonra o rahatlıkla uyumayı istedi ama yapamadı, uykusu yoktu sanki yıllarca uyanık kalabilirmiş gibi hissediyordu kendisini, derin bir nefes aldı ve biten sigarasını dolabın üstüne dikine bıraktı, yorganı boynuna kadar çekti ardından telefonunu kapattı, onu uyutmayan şeyin üstüne gitmeye karar verdi ve yarın uyandığında herşeyin daha güzel olabileceğini düşündü.
Bugün sevgilisi onu terk etmişti ve hayatında ilk defa kendini birine bu kadar aşık hissediyordu, onun karşısında ağlamıştı ve ilk defa bir erkek onu ağlatmıştı, "Ben sana ne yaptım?" sorusuna hiçbir cevap vermemişti, Söylediği şeyler aklından geçiyordu
"Ben seni sevdim, hem de çok sevdim ama sen ve ben artık daha fazla devam edemeyiz, sen benim biblomsun, seni kırmak istemiyorum, seni kalbimin en güzel köşesine koyup orada hayatımın sonuna kadar kalmanı istiyorum, ama sevgilim olarak değil" bu cümle aklında geçerken "Aptal, aptal, aptal..." diye söyleniyordu, sevgilisin kendisi için kullandığı ad buydu "biblo kız" çünkü ona göre daha küçük boyluydu ve ilk hediyesi bir melek biblosuydu, dolabın üstünde duruyordu, ayağa kalktı ve melek biblosunu eline aldı aklına sevgilisinin onu nasıl verdiği geldi bir cumartesi günü öğleden sonra buluşacakları bir cafeye elinde bir poşetle gelmişti
"İçinde ne var?" diye sormuştu Biblo Kız
O:
"Sana benzeyen bir şey buldum bende aldım" demişti
Biblo kız:
"O ne ya?" dedi
O:
"Bak bu" deyip içinden melek biblosunu çıkarmıştı "Sen benim biblomsun bu da senin biblon" demişti
Kendini tutamayıp kahkaha atmıştı ama çok hoşuna gitmişti bunu düşünürken bile gülümsüyordu ama o bibloyu daha sıkı kavradı ve karşısındaki duvara atıp paraçalamk geldi içinden "Sen beni kırdın, bende bunu kıracağım" dedi ama yapamadı yerine bıraktı, yatağına uzandı "lanet olsun sana eşekler gibi aşığım, Beni bilerek ve isteyerek kırdın ve hala seni aklımdan atamıyorum" dedi.
Keşke gerçekten biblo olsaydım diye düşündü şu anda ağlamıyor olurdum, onu düşünmüyor olurdum, çünkü biblolar taştır ve duygusuzdur bıraktığın yerde durur. Neden? sorusuna cevap aramaktan sıkıldı ve kalbindeki ışıklarıda kapatıp onun artık karanlıktaki herhangi birşey olarak kalması için uğraştı, çünkü karanlıkta ne olursa olsun isterse dünyanın en güzel şeyi olsun göremezdi, göremediği zaman da unuturdu, gözlerini kapattı dünyada en iyi yaptığı şeyi yapmaya başladı... Beklemek.