Franz Ferdinand
U2
Annie
Art Brut
Thievery Corporation
TV on the Radio
Yeah Yeah Yeahs
Daft Punk
Soulwax Niteversions
Hot Hot Heat
We Are Scientists
The Bravery
Ladytron
Vive la Fête
Placebo
José González
The Magic Numbers
Love Is All
Hot Chip
Björk
Juliette & The Licks
Arctic Monkeys
The Killers
CSS
The Rapture
Interpol
Chris Garneau
Fujiya & Miyagi
The Go! Team
Metric
Justice
Digitalism
Shout Out Louds
Peter Bjorn & John
Junior Boys
The National
MGMT
Animal Collective
Foals
Spoon
The Breeders
R.E.M.

Niniejsze podsumowanie jest zgodnie z tytułem moim wyborem najważniejszych płyt 2008 roku. Najważniejszych dla mnie, osobiście, co nie musi znaczyć, że każdy z tych albumów umieściłbym w panteonie arcydzieł. Nie, są tutaj płyty, które uznaję za dobre, za świetne, takie, które po prostu tworzyły ryt minionego roku swoją obecnością w głośnikach. I oczywiście, że ominąłem w tym roku wiele płyt, które mogłyby się tu pojawić, hehe...

Kolejność alfabetyczna również wybrana celowo. Przy każdej z płyt widnieje „pierwsza trójka” utworów, tu ponownie: to nie musi oznaczać tych, które uważam za najlepsze, ale zwykle były najczęściej słuchane lub w jakiś inny sposób wryły mi się w pamięć. Top 3 zostało ułożone wg kolejności ścieżek na albumie.

Płyt ująłem tutaj 27, także nie ma lekko. Поехали!


Beck - Modern Guilt


Groove i stylistyczna mieszanki z dwu poprzednich płyt Becka gdzieś wyparowały, ustępując miejsca prostocie i oszczędności środków wyrazu. Krótki i spójny album, niepozbawiony sporej dozy psychodelii i nie mam tu na myśli wyłącznie odniesień stricte muzycznych.

Przy całej stylistycznej i wizerunkowej wolcie jedno się nie zmieniło: świetne teksty. I o ile Beck zdaje się być smutniejszy niż dotąd, to nigdy nie posuwa się za daleko. Poczucie winy, smutek, pytania bez odpowiedzi – tak, ale apokaliptycznych wizji nie uświadczymy. Fantastyczny soundtrack do naszej rzeczywistości. Bo jaki inteligentny człowiek nie czuje niekiedy obecnymi czasy w środku tego, co mógłby nazwać właśnie „modern guilt”?

Top 3: Gamma Ray, Chemtrails, Modern Guilt


Buraka Som Sistema - Black Diamond


BSS to obecnie chyba najpopularniejszy przedstawiciel kuduro, nurtu, który z hukiem przemknął z dawnej kolonii do dawnej metropolii, zgodnie z tytułem ścieżki nr 1: „Luanda/Lisboa”. Elektroniczne podkłady, afrykańskie rytmy, dynamika i teksty po portugalsku, ogień! Sama płyta nie jest do końca równa (zwłaszcza w swojej drugiej połowie), a wydana 2 lata wcześniej EP-ka była jednak większym sztosem, niemniej ilość killerów i fakt, że potrafią dalej rozprzestrzeniać tę muzyczną rewolucję zasługują na duże uznanie.

Od dawna twierdzę, że Europa ma się czego uczyć od Afryki. Tutaj wspólnymi siłami obu kontynentów udało się na przedmieściach Lizbony stworzyć coś naprawdę świetnego.

Top 3: Aqui Para Vocês, Kalemba (Wegue Wegue), IC19


Cloetta Paris – Secret Eyes


Disco house, piszą o sobie na MySpace. Pani o uroczym głosiku i pan producent, oboje ze Szwecji. Nie przypomina to Wam czegoś? Tak, hype wokół Sally Shapiro zdążył już pewnie sprawić, że przypomina. Co ciekawe, hype ten żyje we względnej ciszy ze strony ekipy Sally Shapiro, więc pewnie dlatego pojawiło się miejsce na tę płytę.

Nazywanie CP prostą kopią czy klonem SS byłoby jednak nadużyciem. Nie tylko dlatego, że muzycznie „Secret Eyes” to nieco bardziej electropop niż italo disco, ale też dlatego, że to na tyle zgrabny, pełen uroku i przekonujący album, że jeśli ze strony Sally Shapiro nie nadejdzie szybka odpowiedź w postaci nowej świetnej płyty, to status księżniczki Szwecji może na stałe trafić w ręce wokalistki CP.

Top 3: Did We Collide?, Secret Eyes, Broken Heart Tango


Crystal Castles – Crystal Castles


To dość zabawne. W sumie nie uważam ich za wybitnie utalentowanych, a samej płyty nie uważam za wybitną. Przyniosła mi za to w 2008 sporo przyjemności. Oczekiwałem na ten debiut od 2007, kiedy pierwszy raz mi się o nich usłyszało i w sumie mogę powiedzieć, że jestem kontent.

Album nie wyrywa z butów, ale ilość ścieżek, które mi się spodobały, absolutnie wystarcza żeby wylądował na tej liście. Bo olewając wizerunek zespołu czy pozycjonowanie się wobec sporego hype’u na CC, można po prostu cieszyć się fajnymi piosenkami na płycie. Czyli 8-bitowo, electropopowo, czasem hałaśliwie, czasem delikatnie. Wdzięczny album.

Top 3: Air War, Courtship Dating, Black Panther


Cut Copy – In Ghost Colours


Hm, może to był zły pomysł, żeby robić tę listę alfabetycznie, bo znowu electropop :D. Kilka lat minęło od pierwszego mojego spotkania z panem Danem. Pod koniec ostatniej zimy położyliśmy (my, królowa) łapy na nowym dziełku Cut Copy i doznaliśmy dużej przyjemności w odsłuchu, która ostała nam się na całą resztę roku.

Kompozycyjnie duży krok naprzód, album mimo swojej muzycznej spójności jest różnorodny, aranżacyjne smaczki potrafią powalić („Hearts On Fire"!) i mimo, że czasem jest tak lekko, że słuchanie bywa istnym guilty pleasure, to ten album to ciągle znak, że Australia objęła przewodnictwo w działce pt. nowa taneczna elektronika.

Top 3: Out There On The Ice, Lights And Music, Hearts On Fire


Emiliana Torrini – Me And Armini


Tego albumu byłem szczególnie ciekaw, po tym jak w 2005 na „Fisherman’s Woman” Emiliana dokonała olbrzymiej stylistycznej wolty. Na najnowszej płycie nie czyni tym razem rewolucji, jest ona raczej wypadkową rozmaitych wpływów – nowych i tych z muzycznej przeszłości wokalistki.

To snujący się leniwie, acz różnorodny album, po którym nie należy się spodziewać wielkiego „wow”. Ba, uważam, że najwięcej co można o nim powiedzieć, to: dobry. Ma jednak tak wielką dawkę uroku, że nie sposób było go w podsumowaniu roku pominąć. Przy tych wszystkich obecnych hałaśliwych modnych nurtach, „Me And Armini” jawi się spokojną przystanią, zamieszkiwaną przez czarodziejski głos Emiliany.

Top 3: Birds, Jungle Drum, Gun


Erykah Badu - New Amerykah Part One (4th World War)


Zjawiskowa pani Badu wróciła. Moja przygodą z nią zasadniczo zakończyła się na „Baduizmie”, późniejszych dokonań słuchałem już tylko okazjonalnie. Tu jednak zostałem wciągnięty na dobre, Erykah znów jest progresywna, hipnotyczna, transowa, a tam, gdzie kawałki snują się leniwie – nie nudzi. Teksty oczywiście tradycyjnie społecznie zaangażowane, ale nie pretensjonalne.

Wielki plus tej płyty: po długim czasie ciągle można na niej odkrywać muzyczne smaczki. Hip-hop, soul, jazz to w sumie tylko łatki przy różnorodnej mieszance klimatów zaserwowanych przez Erykę. Spójnej i wciągającej mieszance, dodajmy. W gruncie rzeczy ta płyta to kraina, właśnie Nowa Amerykah. Uwielbiam wciągać jej ducha w płuca. Witamy z powrotem, królowo.

Top 3: Amerykahn Promise, The Healer, Telephone.


Fleet Foxes – Fleet Foxes


Gdy w połowie roku zachęcony wówczas jeszcze tylko paroma pozytywnymi recenzjami sprowadziłem ten album na dysk, nie miałem pojęcia, jak ważnym wydarzeniem będzie ten debiut. W gruncie rzeczy więc moje spotkanie z Fleet Foxes było przeżyciem czysto osobistym. Album to podróż wstecz w amerykańskim folku czy rocku. Diablo przyjemna, bo te oszczędnie zaaranżowane melodie potrafią wciągnąć po uszy.

Mam wrażenie, że ta płyta jest diablo nie-miejska, ale jednocześnie nie wyprowadza nas na wielkie przestrzenie, pozostawiając nam poczucie intymności. I pewnego... odrealnienia. Ciepły wokal świetnie brzmi zwłaszcza w tych najbardziej ascetycznych aranżach (ciekaw jestem, czy potrafią to powtórzyć na żywo). Pełen harmonii album. I jest świetną ścieżką dźwiękową do grania w stare części Heroes Of Might & Magic, hehe.

Top 3: White Winter Hymnal, Your Protector, Oliver James.


Flying Lotus – Los Angeles


Wielki gar bulgoczącego wywaru pełnego powycinanych struktur. Drapiących, gryzących dźwięków zbudowanym na niestabilnym podłożu beatu. Utwory są posklejane z zachodzących na siebie części, często szybciutko uciekających – zanim zdążymy się do jakiejś przyzwyczaić, to już przechodzi w inną. Płyta zyskiwała z kolejnymi odsłuchami, w miarę odkrywania kolejnych wymiarów kawałków i budujących je dźwięków.

Duszna jest atmosfera tytułowego Los Angeles, na które spoglądamy z nie do końca określonego miejsca w czasie i przestrzeni, bo niektóre z sampli burzą ogólny futurystyczny klimat. Mówić o tej płycie „instrumentalny hip-hop” to wyjęcie tylko części zawartości garnka. Całość tejże: bardzo smakowita. Chce się wracać.

Top 3: Brainfeeder, Melt!, GNG BNG.


Gang Gang Dance – Saint Dymphna


Popieprzone i chwytliwe dzieło Amerykanów z Nowego Jorku (mówiłem już, że kocham Amerykę?). Klasyfikowanie tego albumu chyba mija się z celem, bo musiałbym wypluć formułkę w stylu: powalony alternatywny electro-folk-tribal pop. Ten album to coś jak ulubione kanapki Alfa: wszystko ze wszystkim i drugie tyle na wierzch. Co wyszło? Niezwykle smaczny kolażyk, proszę państwa.

I mimo tego, że atmosfera na krążku nieraz wariuje, to trzyma się to wszystko kupy. Za to wielki plus, bo z takim bagażem wpływów muzycznych mogli upichcić coś niejadalnego, a tymczasem płytę z całością jej inspiracji się pożera ze smakiem i prosi o jeszcze. Wciągają tak bardzo, że już nawet nie masz ochoty na kota.

Top 3: First Communion, Blue Nile, Princes.


Goldfrapp – Seventh Tree


Alison i Will znowu szarpnęli za cugle koni prowadzących powóz pt. Goldfrapp i przy kolejnej zmianie stylu nie brali jeńców. Czyli zniknęła wyuzdana, błyszcząca i kolorowa królowa dyskotek, a pojawiła się ubrana w białą koszulę nocną eteryczna postać. Zwłaszcza dla tych, którzy pojawili się u boku zespołu za czasów, kiedy Alison stała się ikoną electropopu, nowe wcielenie Goldfrapp może być ciężkostrawne. Psych-pop-folk, czerpiący z bogatej brytyjskiej tradycji, niekiedy faktycznie przypominający dokonania Kate Bush.

Szczęki z ziemi nie zbieram, ale mi to „żywe” oblicze zespołu pasuje. Eksplorujemy inne emocje, opowiadamy inne historie, a całość prezentuje się zgrabniej niż poprzedni nierówny album. „Seventh Tree” uczyniło pewien problem koncertom grupy, który nie do końca udało się jej rozwiązać, ale sama płyta to udany dodatek do dyskografii Goldfrapp. Strach jedynie myśleć, co wymyślą przy piątym longplayu.

Top 3: Little Bird, Happiness, A&E.


Grace Jones – Hurricane


W tym roku powrotów obok Gunsów czy Portishead zdarzył się też taki, który zwiastował koniec jeszcze dłuższej nieobecności. Grace nie miała nic do udowodnienia tą płytą, jej status ikony przetrwał tę blisko 20-letnią nieobecność. I wydała album, który nie przetoczył się jak huragan, ale też nie osiadł na mieliźnie. Grace dostarczyła nam bowiem płytę naprawdę udaną.

9 zaaranżowanych w oparciu głównie o rozmaite elektroniczne środki wyrazu utworów, które po kolei powoli wchodzą pod skórę (o nie, nie był to album pt. miłość od pierwszego wejrzenia, warto dać mu trochę czasu). Zróżnicowane klimaty, świetna wokalna ekspresja i ciągle ta sama charyzma. „This is me, I’m flying again!” Welcome home, miss Jones. Welcome home.

Top 3: This Is, Corporate Cannibal, Hurricane.


Hercules and Love Affair - Hercules And Love Affair


Znów Nowy Jork, tym razem najbardziej powalony seksualnie skład w dziejach. Disco przyszłości? No, przynajmniej twarz disco AD 2008. Andy Butler (z pewnym wsparciem Tima G.) upichcił futurystyczną elektroniczną oprawę dźwiękową, pan Hegarty pośpiewał sobie tu i ówdzie, chociaż oczywiście śpiewały także Nomi i Kim.

Fantastyczna muzycznie mieszanka i nie zgadzam się, że chłodna i bezduszna. Choć faktycznie czuje się bardziej wypracowanie niż szaleńczą spontaniczność, ale to pewnie kwestia doświadczenia lidera zespołu. Oddech pewnej świeżości na kręcącej się w kółko scenie tanecznej elektroniki. Na żywo skład jeszcze bardziej popieprzony, ale teraz podobno robią drugą płytę. Jeśli Andy utrzyma formę, to zdecydowanie nie będą gwiazdką jednego sezonu.

Top 3: Hercules Theme, You Belong, Blind.


iTAL tEK – Cyclical


Młode zdolne dziecię z Brighton wydało swój pierwszy LP. Konstrukcyjnie zarówno bas, jak i beat są na swoim miejscu. To, co zadecydowało o jego obecności w tym podsumowaniu, to jak i czym iTAL tEK wypełnił przestrzeń między kolejnymi łamańcami. Przez cały album czuć wielość świetnych pomysłów, tworzących bogate muzyczne pejzaże.

Dominuje atmosfera pewnego niepokoju, utrzymująca się mimo stylistycznych zwrotów. Czasem iTAL tEK drapie, a czasem się snuje, czasem uderza bardzo zimnym, syntetycznym brzmieniem, by potem ogrzać nas bardziej organicznymi formami. Chłonę praktycznie wszystko z wielką radością odkrywania kolejnych wplecionych pomysłów. I pomyśleć, że ominąłem jego koncert w Sopocie w lutym.

Top 3: Cyclical, White Mark, Red Sky.


Jacaszek – Treny


Jedyny polski album w tym zestawieniu, rzecz godna odnotowania, bo ja i polska muzyka to raczej rozdzielne historie. Tym razem mamy jednak do czynienia z rzeczą jak na polski rynek wyjątkową. Minimalistyczny album, klasyczne instrumentarium z dozowanymi w niewielkiej ilości elektronicznymi elementami, w postaci szumów, trzasków czy gdzieniegdzie leciutkiego beatu.

Czym wygrywa Jacaszek? Nastrojem. Nie do końca wiem, czemu w tylu miejscach przy pisaniu o „Trenach” pojawia się słowo „smutek” (mam na myśli album, nie Jana K.), bo w moim wypadku są to nieco cieplejsze jednak uczucia. I mimo ambientowego charakteru albumu nie traktuję go jako muzyki tła, przeciwnie, lubię go słuchać, będąc na nim skoncentrowanym. Polski numer jeden w 2008.

Top 3: Rytm To Nieśmiertelność I, Lament, Tren IV


Kangding Ray – Automne Fold


Najmocniejszy chyba dla mnie zeszłoroczny przykład tego, że niektórym płytom warto dać drugą szansę. Przy pierwszym podwójnym przesłuchu nie zaskoczyło, przy kolejnym – wciągnęło, że tylko buty zostały. Wytwórnia Raster-Noton, czyli wiadomo, że można spodziewać się minimalistycznej mieszanki szumów, blipów i trzasków. Okazuje się jednak, że Kangding Ray na tym albumie ma do zaproponowania dużo szersze spektrum muzyczne.

To właśnie wypłynięcie poza glitchowe schematy i bogactwo dźwiękowe tak bardzo mi się podobają. Owszem, mamy brzęknięcia, mamy mikroelektroniczne sekwencje, ale mamy też pejzaże z zupełnie innych bajek. Dzięki inkorporacji cieplejszych brzmień i oswojenia trzaskobrzęków z melodyką, która w paru momentach zbliża się wręcz do piosenkowej, pojawiło się przystępne i przyjemne dzieło, któremu nie będę już musiał dawać trzeciej szansy.

Top 3: Automne Fold, The Distance, Idle


Ladytron – Velocifero


Z Ladytronem jest taka zabawna historia, że nigdy nie wydali płyty takiej, która wyrywa z kapci. Za to zdobyli zdumiewającą umiejętność wydawania płyt dobrych. Taką jest i Velocifero: kilka sztosów, kilka wypełniaczy, jako całość trzyma porządny poziom. Stylistycznie niewiele się zmieniło, jest tylko dźwiękowo nieco „ciężej”, a w wielu utworach naprzód wydobywa się potężniejsza brzmieniowo perkusja.

Nie ruszają mnie te bardziej „popowe” w dźwięku i aranżu utwory, z których podoba mi się tylko „Ghosts” (a i to dopiero od koncertu), za to przyjemność znajduję w trzymaniu się rejonów mocniejszych. Koncert był zresztą nieudany, przez dźwiękowca zespołu, który schrzanił jeszcze kilka innych ich występów. Niemniej, Ladytron w 2008 na plus, zakochałem się w Mirze Arroyo i dostałem kolejną porcję niezłych utworów.

Top 3: Runaway, Predict The Day, Deep Blue.


Lindstrøm – Where You Go I Go Too


Norweg zdobył moją dużą sympatię wydanym w 2006 „It’s A Feedelity Affair”, z nieśmiertelnym „I Feel Space” na czele. Utwory na tamtej płycie należały do stosunkowo długich, jednak ciężko tak o nich mówić w kontekście nowego albumu. Trzy utwory, 55 minut. Muzyczne krainy Lindstroma zawierają sporo oddechu i przestrzeni, a fruniemy przez nie niesieni przez wyśmienite melodie.

W paru miejscach w skojarzeniach mocno kołacze nazwisko Jarre (nawet w wypadku konkretnych dźwięków, hehe) i jest to pozytywne odniesienie do pierwszych płyt Francuza, choć tu moment i historia są zupełnie inne. Spora dawka sączonej powoli syntezowanej przyjemności. Z lotu.

Top 3: ym tak, mam wymienić wszystkie trzy?


Lulu Rouge – Bless You


Tech-dub prosto z Danii, snuje się toto i niepokoi. Dominuje duszna atmosfera, faktycznie mająca w sobie coś ze skandynawskiego chłodu. I mimo że czasem zdaje się, że ten album zamierza nas udusić, to jednak też... koi i uspokaja. Spokój i niepokój jednocześnie? Na tej płycie to możliwe. Podróż do bogatej krainy zimnych dźwięków, „Bless You” to coś jak pogrążona w wiecznej zimie elektroniczna Narnia.

Całkiem dobrym pomysłem jest słuchanie Lulu Rouge w nocy. Wyłączenie świateł też. Zamknięcie oczu i całkowite oddanie się tej muzyce również. I mimo że zawiera zaśpiewaną po włosku najpiękniejszą kołysankę świata, nie traktujmy tego albumu jako czegoś na sen, bo jest czymś o wiele, wiele większym. Błysk geniuszu.

Top 3: Bless You, Ninna Nanna, Slow Pigeon.


Lykke Li – Youth Novels


Dzięki rekomendacji znajomej utworzyliśmy małe kółko fanów Lykke Li na długo przed wydaniem jej albumu, w czasach, gdy na laście prawie nikt jej nie słuchał, a pierwsza EP-ka ledwie lądowała w cybeprzestrzeni. Fascynacja zapoczątkowana przez „Little Bit” przetrwała. I o ile czasem płyta może zdawać się tylko kolejnymi próbami odtworzenia schematu zastosowanego przy „Little Bit”, to jednak udało się umieścić na niej tyle dobrych piosenek, że album może pretendować do miana popowej płyty roku.

Co bowiem wyróżnia Lykke Li spośród rozmaitych podobnych artystek? Niewyobrażalnie wysoki poziom wdzięku (polecam także YouTube). A to naprawdę na tej płycie słychać. Urok Lykke błyszczy wszędzie tam wokół tych aranżacyjnych drobiazgów. Oby został z nami na dłużej.

Top 3: I’m Good, I’m Gone, Little Bit, Breaking It Up.


M83 – Saturdays = Youth


Moje pierwsze podejście do tego albumu skończyło się pewnym niesmakiem. Jasne, że przed odsłuchem słyszałem już o zmianie stylu, którego dokonał Gonzalez, niemniej pierwsze wrażenie brzmiało „banał”. Cóż, jakże mylne. Soczysty, nostalgiczny, dream pop, który wypełnia tę płytę, potrzebował już tylko drugiego uderzenia, żeby przypaść mi do gustu.

Co w tym wszystkim najfajniejsze, w tej często-gęsto piosenkowej formie M83 nie pogubił własnego charakteru. A ja pozostaję wierny wcześniejszym dokonaniom („Dead Cities...”!), ale i w tym zwróconym mocno w stronę lat 80-tych obliczu M83 świetnie się odnajduję.

Top 3: You, Appearing, Skin Of The Night, Couleurs.


Nick Cave and the Bad Seeds – Dig, Lazarus, Dig!!!


Kolejny świetny zestaw piosenek ze stajni Nicka Cave’a. Tym razem nie tak drapieżnie, jak na debiucie projektu Grinderman rok wcześniej, ale w końcu szyld zobowiązuje. The Bad Seeds wykonali tutaj kawał dobrej roboty przy budowaniu otoczenia muzycznego dla liryk Cave’a. Piosenki świetnie napisane, różnorodne, a przy tym tworzące spójny klimat.

Słowa autorstwa szefa ekipy jak zwykle zasługują na osobny rozdział, dość powiedzieć, że nawet jeśli czasem bywa gorzko, to nigdy nie pozostajemy zbyt długo bez dawki humoru. W czasach, gdy kolejne rockowe gwiazdki nie potrafią wydać drugiego (albo i, o zgrozo, pierwszego) dobrego albumu, dziękujmy niebiosom za Nicka Cave’a i jego bandę. Bo są cholery w formie.

Top 3: Dig, Lazarus, Dig!!!, Hold On To Yourself, More News From Nowhere.


Portishead – Third


W ich powrót tak naprawdę uwierzyłem, gdy pod koniec 2007 zagrali koncert z nowymi utworami. A potem mnie zassało „Third”. Domyślam się, że wielu fanów może mieć duży problem, by przestawić się z tego „zadymionego” Portishead na jego obecną drapieżną wersję. Jakże znaczący był wybór na pierwszego singla hałaśliwego „Machine Gun”! Nie ma już tamtego Portishead, jest nowy, a kocham go równie mocno jak jego dawne wcielenie, za to, że gryzie, za to, że drapie, za to, że nie daje spokoju.

Uwielbiam poddawać się tej neurotycznej mieszance, różnorodnej dźwiękowo i emocjonalnie, a jednocześnie spójnej, bo Portishead naprawdę sprawnie wymyślili się na nowo. Jedno pozostało – ten głos. To pomost między starym a nowym Portishead, choć także i ekspresja wokalna Beth się zmieniła. W tej nawale zmian nie utracili umiejętności wpływania na moje emocje, a przy „Third” dodatkowo podrasowali ją do wręcz skrajnego wymiaru.

Top 3: The Rip, We Carry On, Threads.


Q-Tip – The Renaissance


Oczywiście nowego albumu Q-Tipa nie możemy nazwać powrotem, ale jego perypetie przez wiele ostatnich lat sprawiły, że chyba niektórzy fani wierzyli w wydanie jego nowej płyty mniej więcej tak jak w to samo fani Portishead. Co dostaliśmy? Lekki, cholernie przyjemny, płynący łagodnie album. Rap Q-Tipa brzmi tak jak zawsze dotąd, teksty trzymają się kupy i nawet w tych ciemniejszych ich momentach nie znika nuta optymizmu.

Dźwiękowo jest super: to nie zimna wyrachowana syntetyka, tylko ciepłe, organiczne, funkujące granie, nawet jeśli czasem pozamykane w samplach. Od początku do końca słucha się fantastycznie, dziedzictwo Tribe’ów przetrwało. Bo kto się lepiej nadaje na ich dziedzica niż Q-Tip?

Top 3: Gettin’ Up, We Fight/We Love, Manwomanboogie.


Santogold – Santogold


Z tą panią moja przygoda też zaczęła się wcześnie, a potem zdziwiony odkryłem, jak wybuchła jej popularność. Choć z czasem przestałem się dziwić, coraz bardziej wciągając się w ten debiutancki longplay. Modna obecnymi czasy mnogość inspiracji, ale kluczowe jest tu wykonanie, bo brakuje na tej płycie słabych momentów. A są takie, przy których (jeśli się jest w klimatach Santi) należy zrobić „wow”.

Dalej uważam porównywanie Santogold do M.I.A. za cokolwiek idiotyczne, chyba że chodzi o to, że obie są kolorowe i obie nagrywają fantastyczną muzę, łącząc rozmaite klimaty. Gitarowo-elektroniczna mieszanka wybuchowa.

Top 3: L.E.S. Artistes, Shove It, Anne.


The Presets – Apocalypso


Heh, i znów Australia, i znów tańczymy. Także i The Presets dokonali sporego postępu od czasów swojego poprzedniego wydawnictwa. „Apocalypso” to album ździebeńko nierówny, widać, że gdzieniegdzie braknie jeszcze odrobiny umiejętności, ale za to zawiera takie killery, że pozostaje tylko ryknąć „awesome!” (koniecznie z jakimś szałowym australijskim akcentem)

Muzycznie bywają na tyle drapieżni, że Cut Copy może się schować jako muzyka dla pedałków, ale że Presetsi rzucili na album takie „This Boy’s In Love” (jeszcze z tym teledyskiem), to ciężko te dwa zespoły seksualnie rozgraniczać. Ja tylko jeszcze poproszę koncert, z kumatą publiką, która nie będzie miała odrobiny zahamowań żeby się sponiewierać.

Top 3: My People, This Boy’s In Love, Talk Like That.


TV on the Radio – Dear Science


Czyli TVotR goes pop. Faktycznie od samego początku słychać, że chłopaki grawitują w stronę większej przystępności. Pewnie będą mieli za to przerąbane u zblazowanych fanów alternatywy. Album cechuje aranżacyjna potęga i po raz kolejny wielość muzycznych wpływów. Eksperymentalny rock? Yhy, ale też afrobeat, elektronika wdzierająca się tu i ówdzie, funk, zaraz, funk? Skróćmy to: fun! Fun, fun, fun. Oczywiście, gdy zajrzymy w warstwę liryczną, to zobaczymy też zupełnie inne oblicza tych piosenek.

Album mógłby ciążyć trochę nadmierną pompatycznością, gdyby nie to, że wyciosano go tak zgrabnie, że wszystko jest na swoim miejscu, utwór za utworem. Jeśli „In Rainbows” miało być tym najbardziej docenionym albumem 2007, a „Dear Science” 2008, to świeżo miniony 2008 rok wygrywa o całą długość. Jestem ciekaw, do jakich rejonów popularności katapultuje TVoTR ta płyta. Uzbroili się po zęby w album pełen świetnych piosenek, teraz pozostaje czekać na odpowiedź ludu.

Top 3: Halfway Home, Golden Age, DLZ.

In alphabetical order, and with my favourite 5 tracks from each...

15 favourite albums of '08:
I be on the hotline like errrday
Beyoncé - I Am... Sasha Fierce (A nice mix of ballads and more upbeat tracks. It has some filler but also several great tunes. I prefer the Sasha Fierce side to the I Am... one)

Single Ladies (Put A Ring on It)
Radio
Diva
If I Were A Boy
Halo

Oh baby baby if you seek Amy tonight
Britney Spears – Circus (A great follow-up to the also amazing Blackout. This time with more musical variety and a lot of memorable lines. It has a couple of awful tracks (My Baby and Mmm Papi) but the rest is all really good - from the singles to the deluxe edition bonus tracks.)

Womanizer
If U Seek Amy
Unusual You
Phonography
Circus

Some people think that I'm heading for a meltdown
Emiliana Torrini – Me And Armini (More varied than her other albums, but Emiliana still sounds as amazing as ever. My second favourite of hers after Love In The Time of Science)

Me And Armini
Ha Ha
Firehead
Big Jumps
Birds

I REMEEEEEEMBER living that dream
Girls Aloud – Out Of Control (Not as good as the brilliant Chemistry and Tangled Up, but still a very very good pop album. Shame towards the end it has a bit of filler)

The Loving Kind
Love Is The Key
Miss You Bow Wow
Untouchable
Turn To Stone

It’s a blue bright blue Saturday hey hey
Goldfrapp – Seventh Tree (A great change of direction for one of my favourite bands. A&E is one of my favourite songs of the year and this is in my opinion their second best album after Black Cherry)

A&E
Caravan Girl
Road To Somewhere
Happiness
Little Bird

I gotta dream big
Jazmine Sullivan – Fearless (Very consistent RnB/Soul album. Jazmine is just amazing)

Dream Big
Call Me Guilty
Bust Your Windows
Lions, Tigers & Bears
Need U Bad

Am I the only sour cherry in your fruitstand?
The Kills – Midnight Boom (Not really the kind of this I listen to usually, but gotta love the raw sound and the incredibly catchy tunes)

Sour Cherry
Cheap And Cheerful
U.R.A. Fever
Tape Song
Hook And Line

J-J-Just dance!
Lady GaGa – The Fame (it's just AMAZING. Lady GaGa is the best thing ever for sure <3 Just Dance is also one of my favourite tracks of 2008)

Just Dance
Poker Face
Money Honey
I Like It Rough
Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)

You came to my show and I saw you at the crowd...
Ladyhawke – Ladyhawke (Lots of synths, great choruses, 80s influences... what else could I ask for?)

Magic
Paris Is Burning
My Delirium
Dusk Till Dawn
Better Than Sunday

January clipped your wires, the summer went straight through your tires
Ladytron – Velocifero (My second favourite of theirs after Light & Magic. I'm Not Scared and Burning Up are especially amazing)

I’m Not Scared
Burning Up
Ghosts
Tomorrow
Versus

I think I’m just a little bit... a little bit... a little bit in love with you
Lykke Li – Youth Novels (Another amazing new artist of 2008. Lykke Li has a very original minimalist pop sound and a lovely voice. Also, she's CRAZY, but that's beside the point)

I’m Good, I’m Gone
Little Bit
Tonight
Breaking It Up
Dance, Dance, Dance

If I can shake it I’mma make this somethign worth... dreaming of
Santogold – Santogold (Love everything about the album and her. It has very different sounds but somehow it all works perfectly. L.E.S. Artistes is one of my favourite songs of 2008)

L.E.S. Artistes
Say Aha
Shove It
Starstruck
I’m A Lady

Now you can’t fly away electric bird
Sia – Some People Have Real Problems (Her best album for sure)

Little Black Sandals
Electric Bird
Soon We’ll Be Found
Beautiful Calm Driving
Academia

Ba-b-b-b-baby don’t blow me away
Solange – Sol-Angel & The Hadley St. Dreams (Never expected it to be as good as it is. It's better than anything her older sister has ever done, and I'm a big Beyoncé fan)

I Decided (part 2)
Sandcastle Disco
T.O.N.Y.
Dancing In The Dark
Valentine’s Day

What good is an unbreakable heart?
Sugababes – Catfights & Spotlights (a more mellow, soulful album by the Sugababes, sadly not very successful commercially and not very apreciated by a lot of fans, in my opinion it's one of their best. Also thankfully Amelle sounds slightly less awful than she did in Change.)

Unbreakable Heart
You On A Good Day
Sunday Rain
Can We Call A Truce
Girls

Almost made it:
Annie – Don’t Stop (had it been released :(
Carla Bruni - Comme si De Rien N'Était (my favourite french album of the year. Gotta love Carla Bruni's voice)
Coldplay – Viva La Vida or Death and All His Friends (this would definitely be my 16th pick)
Cut Copy – In Ghost Colours (some tracks are AMAZING but there's just something about it that doesn't quite work. Also, the lyrics are often cringe-worthy)
The Killers – Day & Age (half amazing half meh)

The best compilation:
Christina Aguilera – Keeps Gettin’ Better (a Decade of Hits) (Because the 4 new tracks are all excellent)

Biggest dissapointment, of the year:
P!nk – Funhouse (I'm a big P!nk fan but this album is just awful. It's 3/4 ballads and even the more upbeat tracks are not nearly as good as her older material. So What, even though it's quite catchy, is not that good really, it sounds like a Kelly Clarkson song. Sober is probably the only track I like)

First great album of 2009:
Kylie Minogue – Boombox (I always wanted Kylie to release a compilation with her best remixes from the Parlophone era, because she has LOT of amazing ones(in fact I think Kylie is by far the popstar with the best remixes). She finally did release it so... :D)

~THE END~

Rules: Put your playlist on shuffle and write down the first 25 songs you get...

01. Puscifer - Sour Grapes
02. Enduser - Your Drawing (alternate version)
03. A Perfect Circle - Passive
04. Ladytron - Ghosts
05. Tom Waits - 9th & Hennepin
06. Creature Feature - Such Horrible Things
07. Tool - Schism
08. Samael - Beyond the Nothingness
09. Android Lust - Sin
10. Blutengel - Point Of No Return
11. The Dresden Dolls - Bad Habit
12. Sonic Youth - Theresa's Sound World
13. Autumn Tears - Do They Ever Sing?
14. Android Lust - Follow
15. Iced Earth - Cast in Stone
16. Venom - Welcome to Hell
17. Chaostar - The Accident in Ambere
18. Boris - Blackout
19. Opeth - To Rid the Disease
20. Empyrium - Mourners
21. Astarte - Deviate
22. Ayreon - Newborn Race (The Incentive - The Vision - The Procedure - Another Life - Newborn Race - The Conclusion)
23. Pink Floyd - Grantchester Meadows
24. Psychosticks - Jagermeister Love Song
25. Dog Fashion Disco Siddhis

Now take the first line from the first song, the second line from the second song, third line from the third song, etc. and put them in order below to make your scrambled song. If the song doesn't have enough lines, loop back to the beginning; like if you need the 22nd line but the song only has 15 lines, you start counting again with the first line and use line 7.

And the angel of the lord led me
Which intentionally represses the blessing to the extent of the tested resentence
But I just can't believe him
Made you a prisoner inside your own secrecy.

On the sky like a tarp thrown over all this
Where two wrongs do not make a right
I know the pieces fit cuz I watched them tumble down
Indescribable horror of darkness.

And soul you wanted me to go
No one will find us here
And pens and penknives take the blame
Whispering signs are agreeing.

Do the children ever love?
Swallow all thoughts that bellow treasure
From the humans lack of sight
Argue not or feel the death of sun.

Unfolding in front of her in the optic sensors of her trapped colleagues.
Look at this, I'm gathering up all the filth, I will show it to you
Let these matters be, don't trust what you see
And all joy it sinks, burried deep, forever presumed dead.

Pain, hate and lust
Life is passing us by
Bringing sounds of yesterday
Chug! Chug my JAGERMEISTER!!!

Beyond myself I perceive my own ability.



That's some deep stuff.

Thought I'd do a good old music meme since I've unfortunately caught "the boredom"

Here it goes...

Top 30 Artists Overall:

1.Dir en grey
2.FLOPPY
3.cali≠gari
4.Plastic Tree
5.Supercar
6.SEX-ANDROID
7.Air
8.Nastyona
9.グルグル映畫館
10.Queen Adreena
11.Közi
12.Shinjuku Gewalt
13.Super Junior
14.ムック
15.The Blood Brothers
16.Walrus
17.Pixies
18.Crystal Castles
19.DEATHGAZE
20.Ladytron
21.メトロノーム
22.Coaltar Of The Deepers
23.Zodia
24.Maximum the Hormone
25.Taiheiyou Belt
26.Flight of the Conchords
27.Dagashi kashi
28.Dong
29.新興宗教楽団NoGoD
30.The Back Horn


1. How did you get into 29?
I watched their "Guren" video on youtube, thought Danchou looked awesome (and sounded pretty good to) and then went to download their whole discography^^

2. What was the first song you ever heard by 22?
hate mine

3. How many albums by 13 do you own?
None, lol.

4. What is your favorite song by 15?
Love Rhymes With Hideous Car Wreck

5. What is your favorite song by 5?
Hmm, I would have to say "BE" since the video is ace.

6. Is there a song by 6 that makes you happy?
ジェット･スターダスト･キャバレー that damn harmonica makes me dance.

7. What is your favorite song by 10?
Medicine Jar *_*

8. What is a good memory you have involving 30?
Learning how to play Ikusen Kounen no Kodoku on the bass <3

9. Is there a song by 19 that makes you happy?
Not "happy" per say but Dies Irae always makes me feel ~sexual~

10. How many times have you seen 25 live?
none :( But I have their live DVD so that sorta counts..right?

11. What is the first song you ever heard by 23?
IN THE DARK

12. What is your favorite album by 11?
Izayoi No Tsuki - Best halloween music ever!

13. Who is a favorite member of 1?
Die <333

14. Have you ever seen 14 live?
I was sooo close but ended up not being able to go because of stupid school RAWR!!
Short answer: no

15. What is a good memory involving 27?
Annoying my sister with Mera's voice blasting throughout the house.

16. What is your favorite song by 16?
Dyed

17. What is your favorite album by 18?
They've only have one so I'll go with that.

18. What is your favorite song by 21?
There's too many!

19. What is the first song you ever heard by 26?
The Most Beautiful Girl (In the Room)

20. What is your favorite album by 2?
Self-Titled aka FLOPPY

21. What is you favorite song by 3?
Maguro, the bass line is epic :>

22. What is you favorite song by 8?
A tie between 바늘 and 어쩌면 처음부터 정해져 있던 이야기

23. How many times have you seen 17 live?
They broke up before I even knew who they where <.<

24. What is the worst song by 12?
none. Toda is Asian Jesus, he can do no wrong.

25. What was the first song you ever heard by 28?
ヘンゼルエンゼル, it's also my fav.

26. What is you favorite album by 7?
Talkie Walkie

27. What is your favorite song by 24?
All of Buiiki Kaesu

28. Is there a song by 9 that makes you happy?
そのままでいいよ。I love singing along.

29. What is your favorite album by 4?
I plead the 5th

30. How many albums do you own by 20?
Why own when you can download, seriously those french bastards don't need my money >:D

Yah, now I'm sleepy (take that insomnia!) But I do have a feeling that I will be doing more of these in the future, since they are quite addicting <.<

G'night

26/1 Renegade Five
(Hotell Högland, Nässjö)
2/2 Stingrace, Mental Fix, Moranes, Zoologic
(Eksjö)
15/2 Scams, The Part Timers
(Bodoni, Malmö)
16/2 Hanoi Rocks, The Headlines
(KB, Malmö)
22/2 Rock 'n' Roll Soldiers, CELL 9720
(Bryggeriet, Nässjö)
28/2 Nada Surf
(Michelle Records, Hamburg)
28/2 Nada Surf, Rogue Wave
(Grünspan, Hamburg)
1/3 El Perro del Mar
(Bengans, Göteborg)
1/3 American Music Club, Trumans Water, The Bugs
(Sticky Fingers, Göteborg)
1/3 Gob Squad
(Sticky Fingers, Göteborg)
6/3 Band of Horses, The Cave Singers, Tyler Ramsey
(Debaser Medis, Stockholm)
7/3 Electric Eel Shock, Turpentine Brothers
(Debaser Slussen, Stockholm)
8/3 Menomena, Sonjagon
(Debaser Slussen, Stockholm)
14/3 Nisse Hellberg
(Huset, Jönköping)
29/3 De Lyckliga Kompisarna, Smutstvätt
(Folkets Park, Huskvarna)
31/3 M.A. Numminen
(Hotell Högland, Nässjö)
10/4 Malcolm Middleton
(Debaser Slussen, Stockholm)
11/4 Pia Fraus, Virgin Passages, Kuryakin
(Debaser Slussen, Stockholm)
12/4 Kongh, Aerial
(Debaser Slussen, Stockholm)
25/4 Florence Valentin, Phoenix Harmony, Blackheart, First Aid Kit
(Hovrättstorget, Jönköping)
1/5 Witch, Graveyard
(Debaser Slussen, Stockholm)
2/5 Sebadoh, Matt & Kim, The Bent Moustache
(Debaser Medis, Stockholm)
3/5 The Hidden Cameras, Kongh, SoKo, Trummor & Orgel feat. Ebbot Lundberg, Cult of Luna, Hellsongs, Alice in Videoland, Johnossi, Kristian Anttila, Loney, Dear, Sambassadeur, Wildbirds & Peacedrums, Niccokick
(Popadelica, Huskvarna)
9/5 Evermade
(Bryggeriet, Nässjö)
16/5 Scratchy & Mono
(Bryggeriet, Nässjö)
17/5 Nifters
(Bryggeriet, Nässjö)
28/5 The Clientele
(Sala Apolo, Barcelona)
29/5 Vampire Weekend, Voxtrot, Explosions in the Sky, Caribou, Boris, Shipping News, British Sea Power, Eric's Trip, Enon, Mount Eerie / The Microphones, MGMT, Moho, The Marzipan Man
(Primavera Sound, Barcelona)
30/5 A Place to Bury Strangers, Polvo, Man Man, Sebadoh, Bob Mould Band, Bill Callahan, Pissed Jeans, The Cribs, The Swell Season
(Primavera Sound, Barcelona)
31/5 Animal Collective, Les Savy Fav, Shellac, Dinosaur Jr., Deerhunter, Kinski, Buffalo Tom, Fanfarlo, Okkervil River, Port O'Brien, Scout Niblett, Bon Iver, Darren Hayman & Jack Hayter
(Primavera Sound, Barcelona)
1/6 Motorpsycho
(Lille Vega, Köpenhamn)
7/6 The High Hats
(Bryggeriet, Nässjö)
12/6 Danko Jones, Nina Natri, Paramore, Die Mannequin, The Futureheads, Simple Plan, Fujiya & Miyagi, Babyshambles, Alter Bridge, Rooney, Markus Krunegård, Kathleen Edwards
(Hultsfredsfestivalen)
13/6 Witchcraft, Andi Almqvist, Johnossi, Biffy Clyro, Rufus Wainwright, A.A. Bondy, The Shortwave Set, The Only Ones, Joel Alme, Black Lips
(Hultsfredsfestivalen)
14/6 Working For A Nuclear Free City, Disco Ensemble, Håkan Hellström, Lykke Li, Blue Foundation, My Brightest Diamond, A Beautiful Friend, The Donnas, iLiKETRAiNS, Firefox AK, The Deer Tracks, Get Cape. Wear Cape. Fly, Herbrightskies,
Ane Brun, First Aid Kit, Blood Red Shoes
(Hultsfredsfestivalen)
24/6 Band of Horses, Foals, Johnny Flynn
(Accelerator, Stockholm)
25/6 Battles, Wildbirds & Peacedrums, Black Kids, MGMT, St. Vincent, Deerhunter, Fuck Buttons, Vampire Weekend, The Brian Jonestown Massacre, The Teenagers, Stars, Those Dancing Days
(Accelerator, Stockholm)
26/6 In Flames, The Wombats, Cansei de Ser Sexy, The Pigeon Detectives, Andi Almqvist, Sabaton, Manu Chao, Hästpojken, M.A. Numminen, Martha Wainwright, Anna Järvinen, Kaizers Orchestra, Pugh Rogefeldt
(Peace & Love, Borlänge)
27/6 Kent, Clutch, Pascal, Suzanne Vega, Sex Pistols, Thåström, Jim White, Eldkvarn, The Hellacopters, Stefan Sundström, Mikael Wiehe & Ebba Forsberg, Kristian Anttila
(Peace & Love, Borlänge)
28/6 Håkan Hellström, Humanzi, Marah, DeVotchKa, Knivderby, Woven Hand, Roky Erickson & The Nomads, The (International) Noise Conspiracy, Nicole Atkins, Nationalteatern, Monica and the Explosion, Stonecake, Christian Kjellvander
(Peace & Love, Borlänge)
2/7 Svensk Pop, Streets of Mars, Obliq
(Arvikafestivalen)
3/7 O'Death, Slayer, A Mountain Of One, Efterklang, Håkan Hellström, Britta Persson, Satan Takes a Holiday, Familjen, Markus Krunegård, Lasse Lindh, Timo Räisänen, Sagor & Swing
(Arvikafestivalen)
4/7 Interpol, Kent, Bold Faces, Soilwork, The Hellacopters, Andi Almqvist, Saul Williams, Moonspell, Hardcore Superstar, Du Pacque, Anna Järvinen
(Arvikafestivalen)
5/7 Hot Chip, Death Cab for Cutie, Maps, eMiL Jensen, The Mary Onettes, Tingsek, Volbeat
(Arvikafestivalen)
10/7 Blindustry
(Stadsparken, Nässjö)
11/7 Kongh
(Bryggeriet, Nässjö)
12/7 Baskery
(Vaxblekaregården, Eksjö)
17/7 Knegarn
(Kulturhuset, Jönköping)
18/7 Tender Souvenirs, Den Stora Vilan, Driz And The Alarms, Scams, Bring Me the Fucking Riot... Man, Nationalteatern, The Fine Arts Showcase, Thunder Express, eskalettes, Jaqee, Dipper, Britta Persson, Sagor & Swing
(Tyrolen lever!, Blädinge)
19/7 Backdraft, Eldkvarn, Oomaigoosh, Detektivbyrån, The Worthy,