Een beetje laat verslag misschien, maar ik wil toch graag met iedereen delen wat ik op Sziget heb gezien. We kwamen met ons groepje aan op dag 0 van het festival. Er waren die dag twee optredens op het Main Stage, namelijk
Lauren Harris en
Iron Maiden. De eerste vond ik niet zo boeiend, maar ik was helemaal van mijn stuk gebracht door de Maiden. Ik zag ze voor het eerst live en het was een geweldige show. De nummers die ze speelden waren vooral van het album
Somewhere Back in Time: The Best of 1980-1989. Het meezing- en meespringgehalte was erg hoog en het publiek was super gezellig. Iron Maiden zou ik nog wel vaker willen zien.
Op dag 1 heb ik vrij veel bands op het hoofdpodium gezien. Het begon met
MGMT die heel erg leuk speelde, maar pas bij
Time to Pretend het publiek wist te boeien. Daarna kwam het hoogtepunt voor mij van het festival:
Flogging Molly! Wat was dat een mooi feestje: iedereen danste, zong mee en Flogging Molly bleef maar aan een stuk doorspelen, waardoor je makkelijk in een trance raakte. Geweldig optreden!
Na dit fantastische optreden ben ik naar de Converse-tent gegaan. Daar trad
Pete Philly & Perquisite op, die ik in tegenstelling tot Eurosonic niet van rijtje een heb kunnen aanschouwen. Wel was het in de muffe tent met de Nederlanders erg gezellig en konden de enkele aanwezige Hongaren en andere Europeanen ook genieten van het leuke optreden. Duidelijk hoogtepuntje was er met de nieuwe single
Mystery Repeats, waaop iedereen los ging.
Hierna heb ik op het hoofdpodium
The Kooks gezien. Ik keek hier erg naar uit, maar het viel helaas een beetje tegen. De nieuwe liedjes kwamen niet echt vlekkeloos over en alleen de oudere hits als
Sofa Song en
Naive konden mij tot dansen aanzetten. Jammer, volgende keer spelen ze hopelijk beter.
Vervolgens zijn we weer teruggegaan naar de Converse-tent. Nu speelde daar
Delinquent Habits, maar dat was echt ronduit kut. We zijn daar zo snel mogelijk weggegaan, zodat we de Pary Area nog even konden uitchecken. Toen de rest ging doorfeesten zijn mijn vriend en ik naar de Jazz-tent gegaan, waar het franse
Smooth optrad. Wie redelijk suffe Jazz verwachte kwam hier bedrogen uit: Smooth beschikt over een pretpakket aan verschillende genres en speelde heel erg in op het publiek, zodat het voor ons vollop genieten was. Of het nou pop, rock, r&b of iets elektronisch was, Smooth kon het allemaal. Leuke band om in de gaten te houden.
Op dag 2 deden we het een beetje rustig aan. Op het Hongaars talenten podium hebben we
Folktronika gezien. Een leuk bandje met zangeres die relaxte rock speelt en waar je lekker bij kon liggen. Verder liggen deden we daarna bij het Wereldpodium, waar er leuke balkan-muziek was met de
Fanfare Tirana. Grappig om te zien hoe mensen hier in de hete zon helemaal op los gaan en iedereen een enorme smile op zijn/haar gezicht krijgt van de muziek. De fanfare sloot af met het jiddische Hava Nagilla, waarop werkelijk iedereen, zelfs de mensen die in het gras lagen te chillen, helemaal los gingen. Prachtig!
's Avonds heb ik nog op het hoofdpodium de
Kaiser Chiefs gezien, Dat was een leuk optreden, met veel bekende liedjes en een hoog meeklap-gehalte. Mijn hoogtepunt daarbij was
The Angry Mob, waarbij iedereen heel erg hard het refrein meezong. Na wat omzwervingen kwam ik later nog terecht bij
Jamiroquai. Dat was een strak feestje: iedereen danste en zong hard mee. Het veld stond ook aardig vol, zodat naar voren komen erg moeilijk was. Een vriend van ons stond wel aan voren, dat zagen we op de grote schermen toen de camera op hem werd gericht. De leukste nummers vond ik
Deeper Underground,
Seven Days in Sunny June en natuurlijk
Canned Heat. Jamiroquai was zeker een van mijn hoogtepunten van het festival.
Na vroeg naar bed gegaan te zijn om aan het begin van dag 3 vroeg te kunnen douchen, gingen we door het mindere programma overdag naar het Gellert Badhuis in Boedapest. Na een middag in het zwembad te hebben gelegen kwamen we 's avonds terug op het terrein en zagen we nog een stukje
Sex Pistols. Ik hield het niet langer dan tien minuten vol, want ik vond het echt kut. Misschien wel kutter dan Delinquent Habits. Ok, de Sex Pistols zijn iconen van de Punk, baanbrekers enzo, maar ze zijn wel aardig afgeschreven nu. Het werk is gedaan, dus ze kunnen gerust kappen. Alleen snappen ze dat zelf niet zo.
Gelukkig was er iets supergaafs in de Hammerworld-tent waar ik ook tijden naar uitkeek:
apocalytica! Ik heb genoten van de mooie muziek en ik ben uit mijn dak gegaan op de eigen nummers en vooral op de Metallica-covers. Vooral
Seek and Destroy,
Enter Sandman,
Life Burns!,
Helden en het toegift
Seemann vond ik geweldig! Na de finse boys gingen we kijken naar
ColorStar in de Converse-tent. Zij speelden fijne experimentele luistermuziek. Dat was na Apocalyptica wel welkom. Helaas begon het die dag erg hard te waaien, waardoor we ons plekje bij de rand van de tent moesten verlaten wegens erg hard klapperende tentdoeken. Na het fijne Colorstar was het voor mij echt tijd voor een dutje.
Op dag 4 kwam er zoveel leuks op het hoofdpodium, dat ik daar de hele dag ben gebleven. Eerst was er geweldige ska van het Hongaarse
Pannonia Allstars Ska Orchestra, waardoor de toon van deze dag werd gezet: uit je naad gaan! Na dit optreden konden we even bijkomen en kwam het franse
Mademoiselle K. Ondanks het gebrekkige engels van de zangeres gaven ze een rockend optreden weg en wisten ze het publiek aardig op te zwepen. Goeie voorbereiding op mijn andere hoogtepunt van het festival:
Roisin Murphy. De intro van het optreden was echt super. Alle bandleden kwamen met een leuke choreografie het podium op en tenslotte kwam met een grote kraag en bril Roisin erbij. Ze had bij ieder nummer weer andere acessoires en kleren, wat erg leuk was om te zien. De omkleedpartijen waren ook leuk om naar te kijken. Haar dance-nummers waren echt superleuk. Ik heb heerlijk gedanst op
Sow Into You,
Let Me Know en natuurlijk
OverPowered. Daarna kwam
Serj Tankian. Na eerst skeptisch geweest te zijn of hij wel een goed optreden kon geven zonder de rest van System of a Down, moest ik die mening tijdens het optreden bijstellen. De man swingt de pan uit en gaf een fantastisch optreden weg waarvan je echt een kick kreeg. Die kick was nodig, want toen Serj klaar was moest ik gelijk naar voren sprinten om op rijtje een te staan bij
R.E.M.. Dit lukte helaas net niet, er stonden nog 2 of 3 rijen voor me. Na drie kwartier wachten was het eindelijk zo ver: R.E.M. stond een metertje of 6 voor me en ze gaven een geweldige show weg! Klassiekers als
Man on the Moon en
Losing My Religion kwamen pas in het toegift voorbij, de rest van de show bestond uit recenter werk, zoals
Hollow Man. Helaas ondanks de mooie positie toch weinig gezien. De mensen voor me waren lang en het was er super krap. Even deed het zelfs pijn toen Michael Stipe het middenpad oprende, want iedereen wou hem aanraken...
Na R.E.M. was ik zodanig moe dat ik wederom vroeg ben gaan slapen.
Dag 5 heb ik wat langer gemaakt. Deze begon met
The Wombats op het hoofpodium die wel leuke liedjes speelden, maar er kon prima onder het optreden "presidenten" worden gespeeld.
Let's Dance to Joy Division en
Backfire at the Disco waren duidelijk de leukste nummers. Pendulum zou hierna optreden, maar zij waren hun instrumenten kwijtgeraakt bij een auto-ongeluk bij de Slowaakse grens. Gelukkig kwam toen
Babyshambles eerder dan geprogrammeerd, Ik had nog nooit iets van Babyshambles' muziek gehoord, alleen de wilde verhalen over Pete Doherty waren mij bekend. Maar wat een geweldige band en optreden was het! Ik heb echt genoten en ze hebben me zeker niet teleurgesteld. Ik ben nu zelfs van mening dat men in de media beter aandacht kan besteden aan de geweldige muziek van Babyshambles dan aan Pete Doherty himself, de band verdient meer postitieve aandacht.
Na het optreden hebben we wat rondgelopen op het terrein en hebben we nog een stukje van
Heidi has the Giggles uit Italie gezien, onder het genot van een Lango. Het was best wel leuke pop-rock muziek, maar ze halen het nooit bij WSH natuurlijk. 's Avonds hebben we
Moke gezien in de Converse-tent. Het was een heel gaaf en strak optreden en ik kon mijn favoriete nummers van hen ook nog eens meepikken, namelijk
Enjoy the Silence en
The Long Way. Ik zou in eerste instantie niet naar ze toe gaan, omdat ik ze al had gezien op Eurosonic, Noorderslag en Parkpop, maar ik ben toch blij dat ik ze op Sziget gezien heb. Vooral leuk om te zien dat zij niet alleen alle Nederlanders aantrokken, ik hoorde later nog een tevreden Aussi die naar het optreden was geweest.
Na het uitzoeken van een camping op het internet waren we op tijd voor het slotoptreden van het festival op het hoofdpodium:
The Killers. Ik zag ze voor het eerst en ik zat ook de eerste helft van het concert op een mooi hek waar ik een mooie overview had. De tweede helft van het concert kon ik een stuk dichter bij het podium staan en dus wat lekkerder uit m'n dak gaan. The Killers zijn echt G-E-W-E-L-D-I-G. Ze zijn meer dan
Somebody Told Me. Het was mooi hoe het hele publiek meeklapte en het hard meezong met de tekst: "I got soul, but I'm not a soldier." Dat deed de pacifist in mij veel deugd. Verder ga ik nu alles van The Killers downloaden, het is een schande dat ik zo weinig nummers ken.
Toen het feestje op het hoofdpodium klaar was ben ik terug naar de Converse-tent gegaan. Daar trad de Noor
Jose Gonsalez op. Het was een mooi optreden waar je lekker rustig van werd. Vooral een cover van Massive Attack en natuurlijk de cover van The Knife,
Heartbeats, waren erg fijn om naar te luisteren. Een leuke gitarist en zanger is die Jose. Na dit rustige optreden was het tijd om voor de eerste en laatste keer naar de Blikk-tent te gaan. Na het zien van een stukje
Hip-Hop Boys kwam rond 1 uur een Hongaarse Rage Against The Machine coverband. De band die dat deed was
Guilty Parties. Ik heb het op de voorste rij bij het hek drie nummers volgehouden. De dikke crowdsurfer met Dr. Martens schoenen dit nogal pijn aan mijn hoofd en de zanger stond ook nog eens een tijdje op mn hand. Verder was bij het wegvluchten de pitt verschrikkelijk. Ik kom er nooit meer!
Als allerlaatste zijn we op Sziget naar de Jazz-tent gegaan. Eerdere ervaringen met de plek waren positief en ze hadden daar stoelen, dus hop, erheen. In de tent trad
European Mantra op. Het was hele lekkere Jazz waarbij een elektrische gitaar de leiding had. Het was heel erg gaaf om te zien en het lag goed in het oor, voor zover ik me herinner. Na het optreden hebben we snel een bank bemachtigd in de Jazz-tent om naar de Jam te luisteren, maar die ging helaas niet door.
Het Sziget-festival vond ik echt heel erg gaaf. Het was de eerste keer dat ik er heen ging en het is me goed bevallen. Hoewel de namen niet echt spectakulair waren, waren de optredens dat wel. Volgend jaar wil ik er weer heengaan, hopelijk weten dan ook meer topbands het festival te vinden!
Sziget Festival at Obudai-Sziget
Mademoiselle K
